![]() |
|
Spaces home @@@@@Zilverflower@@@@@PhotosProfileFriendsMore ![]() | ![]() |
@@@@@Zilverflower@@@@@@@@@@WELKOM OP MIJN SPACE@@@@@
|
||||||||||||||
There are no photo albums.
|
LevenBlijf jezelf. Probeer niet om zo te worden zoals een ander je graag ziet. Ieder mens is waardevol ook jij,verkijk je niet. Zoals zovele andere mensen op je taak. Hij is al zwaar. En die zich daar bewust van zijn, dat zijn er maar een paar. Maak af waavoor je hebt gekozen. Dat kan je aan,en denk bewust Aanvaard wat je niet kun veranderen dan krijgt je innerlijke rust
Verdriet. Ik zie tranen in je ogen je wanhoop Maar jou verdriet,kan ik niet verzachten. Mijn woorden troosten niet. Dit is jou weg, wat jij moet dragen,is een levensles voor jou. En ik moet machteloos bekennen Hoe graag ik je ook helpen wou. Ik moet me aan zijn wetten houden. Ik kan wel bij je zijn Luisteren en je hand vasthouden Misschien verminderd dat, dan jou pijn. Angels Open je hart,open je geest Vol onze liefde Terwijl je dit leest Waarom zo bang, je bent niet alleen. Wij sterken je ziel zijn om je heen. Gestuurd om te helpen je leven lang. Waarom zo verdrietig? Waarom zo bang? Aan de hemel Aan de hemel sta een stralende ster. Dat is mijn vader,heel hoog en heel ver Ik zou dan ook even willen kijken waar hij dan ook is. Even willen vragen hoe het gaat. En hem zeggen dat ik hem mis. Al was het maar voor even Kijken hoe mijn vader nu leeft. Even de groetjes doen van ons allen En zeggen hoeveel men nog om hem geeft Dan denk ik maar aan eerder, Hoe leuk het samen is geweest. Ook al is men vader er niet meer. Moeder Toen mijn moeder was gestorven Heb ik lang staan kijken naar haar lief gezicht Verstild en gladgestreken waren nu haar trekken Haar ogen voor altijd zonder licht
Voorbij was nu haar verdriet, Om het vergeten Voorbij haar heimwee Het niet meer weten
Zo rustig lag ze daar in haar laatste slaap Niet meer het kind van de laatste jaren Maar mijn moeder Nu zonder geest
De geest had haar lichaam verlaten Omhoog gestegen als een leeuwerik naar de zon Terug naar de oorsprong ,begin en einde Voorbij de regenboog,terug naar de bron.
Kijkend naar haar verstild gelaat Voelde ik de pijn,en verdriet Opnieuw de navelstreng verbroken Maar ik wist ook: nu is het goed. Ik Ben de wind Ik ben de regen. Ik ben de zon Het jonge gras Ik ben de sneeuw En duizend dingen Ik ben weer de genen die ik was.
En als je dan weer wakker wordt,bekijk dan De bomen en de blauwe lucht Kijk naar de bloemen en de vlinders En kijk naar de vogels in hun vlucht
Want al die duizend dingen ben ik Sinds ik mijn lichaam achterliet Die duizend dingen zijn mijn leven Dus zie je,echt weg ben ik niet.
Voor de allerliefste moeder Dieper dan de oceaan Hoger dan de hoogste berg Heftiger dan een orkaan Mis ik je zo erg
Zwarter dan een duistere nacht Natter dan de regen is Mooier dan een bloemenpracht Zo intens is mijn gemis
Glanzender dan diamant Feller dan een ijselijke kou Word ik telkens overmand Door mijn gemis aan jou
Harder dan een hardste steen Nog bitterder dan gal Voel ik me nog steeds alleen Omdat ik je nooit vergeten zal
Doorschijnender dan een stuk glas Duurder dan een groot cadeau Denk ik hoe mooi het was. O ik mis je zo Mijn armen bleven leeg. Ik heb je nooit gestreeld. Alleen je naam is me vertrouwd, de wond is nooit geheeld. En door de jaren heen, veranderde het gemis. in een vage pijn die altijd in me is. Die jaren zonder jou bleef ik mijn liefde geven. vermengd met heimwee en verdriet, omdat jij niet mocht leven.
Je vader blijft je vader
Vriendschap Het kost niet zoveel om iemand een glimlach te schenken. Of je hand op te steken voor een vriendelijke groet Zo iets kan de zon laten schijnen In een hart van een mens die je zomaar ontmoet Het kost niets om een hand uit te steken om een ander een beetje behulpzaam te zijn Een dankbare blik is vaak een beloning Al was de moeite voor u slechts klein Het kost niet zoveel om je hart te openen voor de mens om je heen in vreugdt en verdriet Wees blij dat je zo ,wat kan doen voor die ander Of is die ander je medemens niet? Het kost maar weinig,een hand om een schouder Of alleen een zachte druk,in een hand Het is vaak voor een ander of hij heel even in een klein paradijs beland Het kost zo weinig,om een ander te geven iets wat je zelf ook graag ontvangt Vriendschap,door dat weg te schenken Geeft je iets wat ieder mens verlangt. We praten Staan dicht bij elkaar voel je die afstand niet, het is zo anders dan het lijkt. als men ons samen ziet.
Twee mensen in gesprek op zich niet ongewoon ik zoek kontakt jij sluit je af als ik gevoelens toon
Wat in jou leeft en wat je denkt Wil je aan niemand kwijt maar als ik in jou ogen kijk, zie ik jouw eenzaamheid. Ik was alleen vouwde mijn handen en sprak een klein gebed toen was het of de hemeldeur op een kiertje werd gezet Ik zag de mooiste kleuren En engelen om me heen. die troosten,ik had mijn thuis gevonden Toen alles weer verdween Even werd er een tipje , van de sluier opgelicht ik keek even in de andere wereld Toen ging de deur weer dicht.
|
|||||||||||||
|
|